BLOG Slechthorend incognito (2) Een moment van tijd en eeuwigheid

 

Het was op een maandagochtend, de eerste maandag van het jaar 1990. Mijn persoonlijke leven werd op dat moment geteisterd door angst, angst dat het thuis goed mis zou gaan, voortdurende stress over steeds weer nieuwe ruzies, waar ik geen vat op had. Want ik verstond er nauwelijks iets van en had er daarom geen idee van, waar het over ging. Maar de dreiging was des te groter. Op school zat ik in spanning over wat er weer zou gebeuren als ik thuiskwam.

Lees verder

Advertenties

BLOG – Pech! en Geluk!

‘In de toekomst ga je mogelijk nog slechter horen en je hebt ook een ernstige oogziekte waardoor je misschien blind wordt.’ Per jaar zijn er zeker tien Nederlanders, meestal jonge mensen of ouders van kinderen, die dit te horen krijgen. Dat is, zacht uitgedrukt, toch wel pech hebben. Een paar gedachten over pech en geluk.

Lees verder

Eveline’s blogs – Slechthorend incognito (1) ‘Waarom heb je me verlinkt?’

Als ‘pittig slechthorende’ heb ik heel wat raadsels op mijn weg gevonden. Zelden vroeg iemand hoe dat eigenlijk voor mij was, dus ik stelde mezelf ook geen vragen. Solo apparatuur of maatschappelijk werk dat was voor anderen. Toen op m’n 21e jaar een medestudent mij vroeg wat ik eigenlijk hoorde dacht ik daar pas voor het eerst over na. En ik schrok wel een beetje toen ik er op ging letten. Een begin van een heel langzaam bewustwordingsproces. Anno 2015 begin ik die jeugdjaren toch wat beter te begrijpen. En zo borrelen er verhalen naar m’n bewuste, verhalen over het leven als ‘incognito’ slechthorende jongere in de tachtiger en negentiger jaren. Lees verder

BLOG “Mijn stok is mijn beste vriend”

In december ’13  is het 10 jaar geleden dat ik mijn entree maakte op het Looerf, revalidatiecentrum voor blinde en slechtziende mensen. Je verblijft daar intern, samen met zo’n dertig tot veertig andere mensen die worstelen met de gevolgen van een oogdefect. Een onvergetelijke en ingrijpende periode. Lees verder

BLOG Twitterontdekkingen: hardlopen en Usher 2

Twitter is een verrassend snelle en creatieve manier van communiceren en informatie uitwisselen. Als twittergroentje  ervaarde ik dat vorige week voor het eerst ‘live’. Stond er nogal van te kijken. Binnen 2 dagen uur ontstond er een leuke uitwisseling van tips over hardlopen als je het syndroom van Usher type 2 hebt.

Lees verder

BLOG Niet meer op stap zonder zonnebril

puppu met grappige zonnebril: roze hartjesvormige glazenUit economische en milieu overwegingen laat ik mijn verwarming uit. Dat is behoorlijk fris in huis en dat in mei. Maar zodra ik buiten kom en die ongelofelijk lichte lentegroene blaadjes zie, aan elke boom en struik,  kan ik er niet om heen: het is lente! En.. er ligt nog een hele zomer voor me. M’n zonnebril zit alweer standaard in m’n tas.

Lees verder

BLOG Asociaal, in de war, Usher?

klaint in een supermarkt pakt iets uit de koelingNa een zware week raakten mijn koelkast, diepvries en voorraadkasten leeg, leger, leegst. Zelfs het roggebrood (altijd in huis voor als m’n brood op is), de ontbijtkoek, yoghurt,  groenten, melk en biscuitjes waren op. De boodschappenlijst was lang. Lees verder